Afhankelijk van de tijd en de cultuur verschillen huwelijkstradities van land tot land.
Het idee is altijd hetzelfde, de verbintenis van twee mensen vieren, maar de rituelen zijn heel divers en soms behoorlijk verrassend.
Ontdekken jullie graag andere culturen? Ga dan mee op wereldreis langs de volgende huwelijkstradities!
België: de zakdoek van de bruid
We beginnen dicht bij huis! Een oude Belgische traditie is de geborduurde zakdoek van de bruid. Op haar trouwdag draagt de bruid een zakdoek met haar naam erop geborduurd. Daarna wordt hij ingelijst of bewaard, en wanneer een volgende bruid in de familie trouwt, komt haar naam erbij.
Zo groeit de zakdoek uit tot een familie-erfstuk dat generaties met elkaar verbindt. Sommige families laten er zelfs een doopkleedje van maken.
Engeland: de vijf gelukbrengers van de bruid
Voor een gelukkig huwelijk draagt de bruid volgens de Engelse traditie vijf heel specifieke dingen bij zich: "Something old, something new, something borrowed, something blue, and a sixpence in her shoe".
- Iets nieuws: voor een stralende toekomst;
- Iets blauws: voor de trouw van het koppel;
- Iets ouds: voor de band met de familie en haar geschiedenis;
- Iets geleends van een gelukkige bruid: als gelukbrenger;
- Een sixpence-muntje in de schoen: voor welvaart in het nieuwe huis.
Ook in België wordt "iets ouds, iets nieuws, iets geleends en iets blauws" steeds vaker gevolgd.
Duitsland: de Polterabend
Op de avond voor het huwelijk komen Duitse vrienden en familie samen voor de Polterabend. Ze brengen oud porselein, servies of tegels mee en slaan die stuk voor het bruidspaar, want "scherven brengen geluk". Glas en spiegels zijn verboden, omdat ze ongeluk zouden brengen.
Daarna moet het koppel de scherven samen opvegen, als teken dat ze moeilijkheden samen zullen aanpakken.
Tunesië: de hennaceremonie
In Tunesië staan de dagen voor het huwelijk helemaal in het teken van het koppel. De hennaceremonie vindt traditioneel op de vierde dag plaats.
Een vrouw uit de familie brengt een pasta van henna, rozenwater en water aan op de handen en voeten van de bruid en tekent er fijne motieven van vlinders en bloemen mee.
Op de vijfde dag wordt het ritueel herhaald met een tweede laag en nieuwe motieven. In de Tunesische traditie geldt henna als gelukbrenger voor de bruid. Ook op veel Marokkaanse en Turkse huwelijken in België is de hennanacht een vast onderdeel.
Marokko: de zeven bruidsjurken
Op een traditioneel Marokkaans huwelijk hoef je niet te kiezen tussen twee, drie of zelfs zeven outfits.
De bruid kan tijdens het feest tot zeven verschillende jurken dragen, geholpen door meerdere assistentes die haar jurk en juwelen wisselen.
De zeven outfits verwijzen naar de zeven dagen waarover een Marokkaans huwelijk vroeger werd gevierd. Traditionele kledingstukken zijn onder meer de R'Batia, de Fassia en de Sahraouia.
Japan: de sakeceremonie
San-san-kudo, letterlijk "drie, drie, negen keer", is de sakeceremonie van het traditionele Japanse huwelijk.
Het bruidspaar, en vaak ook de ouders, drinkt drie slokjes sake uit elk van drie schaaltjes. De schaaltjes worden vaak gezien als verleden, heden en toekomst, en de ceremonie bezegelt de verbintenis van de twee families.
Drie keer drie is negen, een getal dat in Japan als geluksgetal geldt.
China: het koor van de huilende bruid
Naast de bekende theeceremonie kennen huwelijken bij het Tujia-volk een opvallend gebruik: "huilen voor het huwelijk".
De bruid begint een maand voor de grote dag te huilen, uit verdriet omdat ze het ouderlijk huis verlaat en uit dankbaarheid tegenover haar ouders.
Tantes, zussen, haar moeder en andere vrouwen uit de familie doen mee: vandaar de naam "huilkoor".
Rusland: de ontvoering van de bruid
Een van de populairste huwelijkstradities in Rusland!
Tijdens het feest wordt de bruid voor de grap "ontvoerd" en moet de bruidegom losgeld betalen. Geen zorgen, het is allemaal om de gasten te vermaken.
De "ontvoerders" bedenken een reeks opdrachten die de bruidegom moet volbrengen om zijn vrouw terug te krijgen.
Lukt dat niet, dan moet hij de bruidsmeisjes afkopen met bloemen, chocolade of wat geld.
Tsjechië: wie heeft het laatste woord?
In sommige streken van Tsjechië krijgt de bruidegom voor de grap een paardenhalster om de nek en een bal aan het been.
De bruid krijgt een zweep, om met een knipoog te tonen wie thuis het laatste woord heeft. Het gebruik vindt plaats na de ceremonie.
Nigeria en Benin: de vier smaken
Zoals het spreekwoord zegt: het huwelijk is niet altijd rozengeur en maneschijn. Er zijn ups en downs die het koppel samen moet doorstaan.
Om dat te symboliseren kent het Yoruba-volk, dat vooral in Nigeria en Benin woont, het ritueel van de "vier smaken".
Het koppel proeft vier verschillende smaken, die elk staan voor een situatie in het huwelijksleven:
- Een schijfje citroen: zuur, voor de teleurstellingen die kunnen komen;
- Een slokje azijn: voor moeilijke tijden en gedeelde strijd;
- Cayennepeper: om wat pit in de relatie te houden;
- Honing: voor de zoetheid en het geluk van het huwelijk.
Frankrijk: rijst gooien
Deze traditie gaat terug tot de oudheid. Rijst gooien wanneer het koppel de kerk of het gemeentehuis verlaat, moet hen welvaart en vruchtbaarheid brengen en ongeluk afweren.
Ook in België is het gebruik nog altijd populair, vaak in een milieuvriendelijke versie met bloemblaadjes, lavendel of biologisch afbreekbare confetti.
In welke vorm ook: dit vrolijke moment brengt gasten en bruidspaar samen en luidt het begin van het feest en van het leven samen in.
Conclusie
Huwelijken over de hele wereld hebben elk hun eigen rijke en gevarieerde gebruiken. In België, India, Afrika of elders: elk land viert het huwelijk op zijn eigen manier.
Huwelijksrituelen vertellen veel over de cultuur en geschiedenis van een land en geven een boeiende inkijk in de waarden die een gemeenschap verbinden.
Lees ook: veel van deze tradities passen prachtig in een vrije ceremonie. Meer ideeën vind je in onze 10 rituelen voor een vrije ceremonie.
